امام علي(ع):

آن کس که از دنيا زياد برداشت به فقر محکوم است، و آن کس که خود را از آن بي نياز انگاشت، در آسايش است، و آن کس که زيور دنيا ديدگانش را خيره سازد دچار کوردلي گردد، و آن کس که به دنياي حرام عشق ورزيد، درونش پر از اندوه شد، و غم و اندوه ها در خانه دلش رقصان گشت، که از سويي سرگرمش سازند، و از سويي ديگر رهايش نمايند، تا آنجا که گلويش را گرفته در گوشه اي بميرد.
  

  نهج البلاغه- حکمت 367