كنايه

گفت: اين ديگر چه جور تفسير و توجيهي است که دست اندرکاران برنامه هسته اي کشورمان درباره مفاد برجام و قطعنامه 2231 تحويل افکارعمومي مي دهند؟
    گفتم: چطور مگر؟ چي شده؟!
    گفت: دست روي هر يک از بندها و مواد توافق وين مي گذاري و نشان مي دهي که عليه منافع و مصالح کشورمان است، آن را يک جور ديگري که با متن آن بند و ماده متفاوت است، تفسير و توجيه مي کنند!
    گفتم: چه عرض کنم؟! يارو مي گفت؛ يک دبير ادبيات داريم که اگر شاعر در شعر خود آورده باشد برويم مست بکنيم و عربده بزنيم و قداره بکشيم و... باز هم مي گويد منظور شاعر يک مسئله عرفاني و اخلاقي بوده که در قالب کنايه بيان کرده است!